Yv&Leed

Als iemand mij te dicht in de buurt komt, kuch ik gewoon even.
In deze rare tijden wil ik graag een onpopulaire mening met jullie delen. De coronamaatregelen vind ik namelijk helemaal niet zo erg, ze mogen deze zelfs nog wel verlengen voor mij. Aangezien ik in de risicogroep val probeer ik erg voorzichtig te zijn in het naar buiten gaan en in omgang met andere mensen. Als ik naar buiten ga vind ik het juist heerlijk dat mensen afstand houden en met een boog om elkaar heen lopen. En als iemand me wel te dicht in de buurt komt kuch ik gewoon even en iedereen doet een stap naar achter.

En nu hoor ik mensen denken, wat een rare vogel die Yvonne. dat komt omdat ik een angststoornis heb waardoor ik eigenlijk bang ben voor iedereen die ik niet ken. Ik ben aangevallen door een vreemde man die midden op het fietspad liep. Toen ik vroeg of ik er langs mocht heeft hij zich omgedraaid en een vuist in mijn gezicht geplant. Zomaar, zonder reden. En sindsdien kamp ik met angst. Want, zo gaan mijn gedachten, als er één zo'n mafkees loopt zullen er zeker meerdere zijn. 

Daarom vind ik de anderhalve meter niet zo erg. Wel vind ik het soms moeilijk bij vrienden en familie, die wil ik toch het liefst dichtbij hebben. Helaas is de situatie daar niet naar. Dus is mijn vrouw de pineut als het op mijn onstilbare knuffelbehoefte aan komt. De kerstperiode is daar perfect voor geweest.

Graag had ik in deze kerstperiode mijn vrienden en collega's van het COC willen ontmoeten op een bijeenkomst. Gezellig bijkletsen onder het genot van een kopje thee, of gluwein, en genieten van het "thuis"-gevoel dat het COC mij biedt. Door de maatregelen was dat niet mogelijk. Er is van club-T een onlinebijeenkomst geweest waar ik heb kunnen kletsen met de mensen die me zo dierbaar zijn. Dat haalt het natuurlijk niet bij een fysieke bijeenkomst, maar ik ben blij met elk soort contact. Ook de COC bingo was anders dan voorgaande jaren. Het was dan voor mij de eerste keer dat ik mee deed, maar ik kan me voorstellen dat het nog gezelliger is als we bij elkaar mogen komen. Hopelijk is de bingo dit jaar weer fysiek want dan ben ik er zeker bij!

Gedurende de weken voor kerst hebben wij thuis een heus kerstdorp gebouwd in onze woonkamer, compleet met lichtjes, beweging en geluid. En elke keer als we een nieuwe aankoop deden betekende dat dat we nieuwe ruimte moesten maken en het dorp opnieuw ingedeeld moest worden. Gelukkig was er een tv-programma, Merry Little Christmas, waar wij genoeg inspiratie vandaan haalden. En ook tijdens de kerst zelf hebben we genoten van ons dorp.

Helaas waren het niet alleen maar leuke tijden. Voor de kerst is de tante van Josephine overleden. Totaal onverwacht en de oorzaak is onbekend. Josephine en ik zijn bij de online uitvaart aanwezig geweest. Ik vond dit een bijzondere ervaring, heel anders dan in zo'n zaaltje aanwezig te zijn. Dan zit je opeens op de bank traantjes weg te pinken. Ik kende de tante niet erg goed, ik denk dat ik de keren dat ik haar heb gezien op één hand kan tellen. Toch hebben de kinderen er een hele mooie en indrukwekkende uitvaart van gemaakt.

En zo is december voorbijgevlogen voor mijn gevoel. We hebben de kerst doorgebracht bij onze families, we hebben de katten verwend met natvoer van een luxe merk dat ze echt alleen op feestdagen krijgen en we hebben vooral genoten van wat wel kon. Dus ondanks de beperkingen hebben wij een fijne kerst gehad. Anders, dat zeker. Maar fijn.